**وبی برای آرامش ذهن**
انسان آهنگی ست که خدا سروده است
در کنج قفس روزنه ای را دیدم و چه زیبا بود نوری که
از آن می تابید بر دل سرد زمان. در وجودش گرمای حقیقت چهره ی رنگ پریده ی روزگار را
سرخ می کرد ریشه ها از تپش گرمایش ریشه می رویاندند. شاخه های بی برگ جنبشی سبز به راه انداختند. و گل از
گرمای وجودش به آسمان چشم دوخته بود. من از این روزنه عشق زندگی را دیدم و در آن
وسوسه شوم زمان در تکاپوی حقیقت به فلک خیره شدم تا که از درگه او پرو بالی یابم .....
آنان که می فهمند عذاب می کشند و آنان که نمی فهمند عذاب می دهند
نوشته شده در شنبه دهم بهمن 1388ساعت
21:47 توسط عارف| |
نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم دی 1388ساعت
21:56 توسط عارف| |
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |







